Thursday, June 22, 2017

About Patriotism and Being A Patriot

When I worked as a school teacher, from time to time, I talked to my students about patriotism. Usually, it was around Independence Day, before all the school and state celebrations took place.

The kids studied the meaning of the term 'patriotism' given by a dictionary:
e.g. “Patriotism - the feeling of loving your country more than any others and being proud of it”*.

We also discussed whom we can call a patriot.

My mom's cousin served on a submarine during WW2. He and the entire submarine crew perished when the vessel was sunk by a torpedo. Those navy men were patriots, they died for their country.
All service men and women can certainly be called patriots. But what about us, who live at the time of peace and do not serve, can we be patriots as well?

Before answering that question, the students looked up the word 'patriot' in a dictionary.

"A person who loves their country and, if necessary, will fight for it".**

Furthermore, we also talked about Patriots and what local patriotism means (who a local patriot is).

When I was little, I was told by my parents how I should behave during official ceremonies when the national anthem is played. I learned I should stand still and solemnly till the anthem ended.
Years later, I explained the same to my students - no talking, giggling, jumping or dancing when the anthem is being played. Why? Because it means being disrespectful to our national symbol.

We are all proud when our national anthem and the flag are presented during the Olympics and other international sports tournaments. But what about when we are at home, in our country?

I used to have neighbors who lived not far from my place. On state holidays, they always hung the Polish flag on their balcony washing line. The flag was fixed to it with washing clips. I am sure the neighbors meant to express their patriotic attitude but the way they displayed the flag on their balcony was not proper or respectful according to me.

During the class the kids and I also talked about how the national flag should be treated/presented and how can we show our patriotism then.

Subsequently, the students, working in groups, brainstormed the answers to the following questions

#1. How can we express our patriotism / how can we be patriotic during the peace?

Some of their answers mentioning what patriots do:
  • respect our national symbols,
  • observe state holidays,
  • work at community groups/organizations,
  • do everyday duties/work well.

#2. What can we be proud of as citizens of our country/region of our country  - where we live - regarding places, things, and people?

The kids created great slideshows with their answers to both questions and presented them to their classmates.

In my opinion 'patriotism' was a really important but also an interesting topic to talk about in class. All in all, the meaning of 'patriotism' and 'patriot' is quite universal and applies not only to the Poles and their feelings. The children seemed to enjoy the class subject and the activities as well. I hope they will still remember what they learned then when they grow up.

Credits:
* Definition from: http://dictionary.cambridge.org/us/dictionary/english/patriotism
** Cambridge International Dictionary of English, Cambridge University Press, 1999


Thursday, June 15, 2017

Rachel Belzora Stimson and William James Howard

This post is another page of Aunt Lula's photo album and it is dedicated to our ancestors and relatives.

Rachel Belzora (Belle) Stimson was born to Isaac Stimson and Rachel Obelier Stimson (nee Tucker) on May 29, 1834, in Candiz, Trigg, Kentucky.

When Rachel Belle was 21, she married William James Howard who was her coeval. It was in Pittsylvania, Virginia. Three years later, The young couple already lived in Texas.

Their son Jaarrt was born in McKinney, Collin County, TX on July 11, 1858. Unfortunately, Jaarrt lived only two months, he passed away on September 11, 1858.

Jaarrt's resting place is at Abston Cemetery in lavon, collin County, TX

Two years later, on March 6, 1860, in Plano, Collin County TX, Rachel and William's daughter Abbigal Obelier Howard was born.

Belle and William - age 27 - their son William Monroe Howard was born in McKinney, Collin County, TX on August 19, 1861.

Next year, on April 3, 1863, another daughter of Belle and William's was born to the family. The girl was named Jennie Mae (she was born in Plano, Collin County, TX).

A few months later, tragedy struck the young parents - their daughter Abbigal Obelier Howard died on September 13, 1862.

Abbigal was also buried at Abston cemetery in Lavon, TX

Four years passed and Belle and William - age 31 - celebrated the birth of their daughter Racheal Clementine. The girl was born in Plano, Collin, TX on March 2, 1866.

The family was growing. When Rachel and William were 33, they expected another child. Robert Leo Howard was born Plano, Collin, TX on September 7, 1867.

Two years later, Rachel Belle gave birth to their fourth son: Samuel Delaney Howard who came to this world in Collin, TX on October 23, 1869.

Meanwhile, the older children were growing up and the time of marriages came. In 1882 (Rachel and William were forty-eight), within a few months, the family had two such celebrations. First, the oldest son William Monroe Howard married Isabell Angel on August 23, 1882. Next, daughter Racheal Clementine married Robert Jefferson Davis Brown. The ceremony took place on December 21, 1882.

Seven years later, there was another marriage: on July 3, 1889, Robert Leo Howard married his sister-in-law Dora Elizabeth Angel (she was Isabell's sister).

Soon, the happy time was followed by mourning. A few weeks after Robert and Dora's wedding, on July, 31 1889, the oldest son of Rachel and William's, Samuel Delaney Howard, died. The parents were fifty-five then. I do not know anything about a cause of Samuel's death. Whatever it was, it certainly must have brought grief and a lot of suffering to the couple and the entire family.

Life was going on and three years later, the day of another child's marriage came. Belle and William's daughter Racheal Clementine married second time, on Jan 3 1892. The spouse was John Lee Gant.

Rachel Belle was widowed in 1897. She was 63 then. William died in Allen, TX, a few days before his birthday, on November 12, 1897.

If it was not enough, at the age of seventy-five Belle experienced another personal tragedy - it was the death of her son William Monroe Howard. He died in Frisco, Collin, TX on September 10, 1909.



Rachel Belzora Howard passed away at the age of 87 in Plano, Collin, TX on January 20, 1922.


William James Howard was born on November 30, 1834, in Bowling Green, Warren, Kentucky. He was a son of Jarrot Howard and Nancy Walker.


I am not sure what William's occupation was. Possibly, he was a farmer and Rachel Belle was a housewife.

Rachel and William Howard were married for forty-two years. They had eight children.
The couple's eternal resting place is the Bethany Cemetery in Plano, Collin County, Texas.

Credits:
Photos of gravestones: courtesy of Marc & Donna

Wednesday, June 14, 2017

Wywiady Klubowe: Rozmowa z Niką Vigo

Wywiady goszczą w Paryżu, Brukseli, Perpignan i Strasburgu. Wszędzie tam bywa Nika, która opowie nam o .... Zapraszamy do przeczytania dzisiejszego wpisu, by dowiedzieć się, o czym szumią winorośle. 😏


Witaj Niko, opowiedz nam o Twoim miejscu w Polsce…

Jestem Warszawianką, a dokładniej Żoliborzanką, choć kilka pierwszych lat mego życia moi rodzice spędzili w Stargardzie Szczecińskim, a ja sama urodziłam się w Szczecinie, dokąd kiedyś obiecałam sobie pojechać i na pewno to zrobię. To jednak Warszawa jest moim miastem i to z tym miastem łączą się wszystkie moje wspomnienia z Polski: lata szkolne, nauka w Liceum Lelewela, gdzie wówczas dyrektorką była Anna Radziwiłł, a potem lata studiów na Uniwersytecie Warszawskim.

Jak dawno temu wyjechałaś z Polski?

Zaczęłam wyjeżdżać na dłużej już od 1988 roku. W sumie spędziłam z rok w Budapeszcie, a potem rok w Helsinkach. Natomiast od połowy 1990 mieszkam na stałe w Paryżu, a od 2005 pomieszkuję jedną nogą na południu Francji w wiosce wśród winnic regionu Roussillon. Jednak, by nie było zbyt monotonnie, to od 2010 w tygodniu pracuję w Brukseli, a na dodatek od 2012 jeden z tygodni pracujących w miesiącu spędzam służbowo w Strasburgu. Innymi słowy, jestem w drodze dwa razy w tygodniu i mieszkam obecnie na trzy domy, przemieszczając najczęściej na osi Bruksela-Paryż-Perpignan, ze skokiem w bok do Strasburga czy Warszawy. Taka trochę ze mnie europejska nomadka, bo od czasu, gdy powstały "lowcosty" Europa niesamowicie zmalała i zrobiła się jedną wielką wioską. Szczególnie to odczułam podczas mych pobytów w Stanach. Nigdzie tak bardzo nie czułam się Europejką, jak w Nowym Jorku, Chicago czy Seattle.

Wieżę Eiffla mogę podziwiać o każdej porze dnia i nocy

Kraje i przyczyny Twego wyjazdu z Polski to...

Węgry i Finlandia związane były z nauką i studiami. Francja to mąż i dzieci — a dokładniej — dwóch mężów i dwóch synów. Natomiast Belgia jest dla mnie jedynie miejscem pracy, bo na weekendy i urlopy wracam zawsze albo do Paryża, albo na południe. Wszystko zależy od tego, czy jest długi, czy zwykły weekend i gdzie pracuję w następnym tygodniu. Na przykład w maju byłam kolejno: w Nîmes, Brukseli, Perpignan, Strasburgu, Paryżu, Warszawie, Gdyni, Warszawie, Brukseli, Barcelonie, Perpignan, Brukseli. Jak wiadomo, w maju jest sporo dni wolnych i stąd na mej comiesięcznej trasie pojawiły się Nîmes, Warszawa i Gdynia. Tak właśnie wygląda życie nomada, gdy w jednym miejscu ma się męża z winnicami (a winnic przeprowadzić się nie da), w drugim synów (już dużych), a w trzecim i czwartym ciekawą pracę dającą mi niezależność finansową.

Powiesz nam o Twoim wykształceniu?


Moje wykształcenie związane jest z językami i to dlatego studiowałam w Warszawie, Budapeszcie, Helsinkach i Paryżu. Dyplom magistra otrzymałam na Uniwersytecie w Warszawie, a potem ukończyłam drugi kierunek na poziomie licencjatu w Paryżu na Sorbonne Nouvelle, ale to już było bardziej dla własnej satysfakcji, żeby się czymś zająć do czasu ogarnięcia języka francuskiego na tyle, by móc pracować we Francji.

Czy wspomniałam już, że kocham rejsy morskie? Rzeczne zresztą też

Czym zajmowałaś i zajmujesz się zawodowo?

Pracować zaczęłam jeszcze w czasie studiów jako pilot wycieczek, przewodnik po Warszawie i tłumacz. Gdy tylko znalazłam się we Francji i zaczęłam mówić płynnie po francusku, pracowałam przez rok dla nowego wówczas Radia Zet jako korespondent w Paryżu. Bardzo lubiłam nadawanie jednominutowych depesz na żywo (przez telefon), ale raczkujące wtedy jeszcze radio nie stać było na akredytowanego korespondenta, a z honorariów starczało mi na przysłowiowe waciki. Skończyłam więc czym prędzej dodatkowe szkolenia specjalistyczne i zaczęłam pracować we francuskim „touroperatingu".

Przez szesnaście lat pracowałam u czterech poważnych paryskich touroperatorów i dzięki tej pracy udało mi się poznać wiele ciekawych miejsc. Przyszedł jednak moment, gdy zechciałam móc pojechać na urlop czy święta w tym samym czasie co normalni ludzie i po dwóch latach intensywnych przygotowań zdałam odpowiednie konkursy, by móc zmienić diametralnie karierę zawodową. To pozwoliło mi pracować w sąsiedniej Belgii i tylko wracać w dni wolne do Francji do rodziny i przyjaciół.

Aktualnie pracuję w europejskim sektorze publicznym, a dokładniej pomagam organizować codzienną pracę kilkuset tłumaczy konferencyjnych. Jestem małym trybikiem wielkiej maszyny, ale każdego dnia doceniam to, co osiągnęłam. Gdyby jakaś cyganka powróżyła mi w młodości i przepowiedziała, choć połowę tego, co przeżyłam do tej pory, to na pewno uznałabym ją za naciągaczkę i oszustkę o wybujałej wyobraźni. A tymczasem realne życie przerosło wszelkie oczekiwania i marzenia, jakie miałam w młodości.

Nawet nigdy nie marzyłam, że będę mieszkać trzy minuty od słynnego Moulin Rouge

Jakie masz hobby ? Co lubisz robić w czasie wolnym?

Od zarania dziejów kocham teatr, a dokładniej od momentu, gdy mama zabrała mnie do warszawskiego Teatru Komedia na „Wesele Fonsia”, gdy miałam lat 12. Od tamtej pory wsiąkłam. Był nawet moment, że chciałam studiować teatrologię, ale w roku mej matury nie było akurat naboru, więc wygrały języki obce, moja druga miłość. Wracając do teatru to w tym sezonie mam np. trzy abonamenty do teatru a dokładniej do trzech teatrów. Przeciętnie oglądam 50 spektakli rocznie w Paryżu, Brukseli, Warszawie i tam, gdzie akurat jestem w podróży.

Ponadto ciekawi mnie zdrowy styl życia, minimalizm, literatura i oczywiście podróże. Ostatnio na prośbę koleżanek i kolegów z pracy przygotowałam trzytygodniowy detoks i wszyscy robiliśmy go razem. U nas w biurze nie znajdziecie czekoladek, ciasteczek czy alkoholu. Natomiast mamy lodówkę, zupowar i maszynę do robienia smoothie. A wszystko zaczęło się od moich zupek ponad rok temu. No, ale to już zupełnie inna historia, więc nie będę tutaj rozwijać tego wątku.

Z czego jesteś dumna?

Z moich synów (pewnie jak każda matka) dumna jestem najbardziej. Ponadto mogę być dumna z tego, dokąd dotarłam w swej karierze zawodowej i przede wszystkim jestem bardzo dumna z mej niezależności finansowej. Uważam, że to bardzo ważne, by w małżeństwie kobieta I mężczyzna byli oboje niezależni od siebie pod względem finansowym. To znaczy, by oboje wnosili dochody do wspólnej kasy I oboje mieli w małżeństwie podobne prawa i obowiązki. Nie życzę nikomu źle, ale trzeba zawsze pomyśleć, co by się stało, gdyby partnerowi czy mężowi nagle coś się przydarzyło.
Zbyt często żyjemy wszyscy, jakbyśmy byli nieśmiertelni, a gdy zdarzy się nieszczęście, to nagle druga osoba pozostaje sama z dziećmi, kredytami i jakże często nawet bez środków do życia. Niezależność finansowa jest przede wszystkim wyrazem poczucia odpowiedzialności za życie swoje, partnera lub partnerki i swego potomstwa.

Winnice Roussillon to jedna z mych miłości

Kiedy zaczęłaś pisać bloga i o czym piszesz?

Zaczęłam pisać swego bloga w listopadzie 2012 roku, czyli za kilka miesięcy minie pięć lat. Miałam czas w samolotach i pociągach i pomyślałam, że to dobry sposób na zatrzymanie w czasie choćby części przeżytych chwil. Piszę o podróżach, kulturze i języku. Czasem o kuchni francuskiej czy innych ciekawostkach dotyczących Francji lub Belgii. Pomysłów na wpisy mam dziesiątki, ale udaje mi się realizować tylko mały ich procent. Inaczej pisałabym teksty na blog od rana do nocy, a to już trudno byłoby pogodzić z pracą zawodową. Piszę więc wtedy, gdy mogę znaleźć na to czas.

CAnigou (2785 m), ukochana góra francuskich Katalończyków z Roussillon

Czym jest dla Ciebie Klub Polki?

W Klubie jestem od bardzo już dawna. Pamiętam czasy, gdy nie było jeszcze klubowych grup na FB (mamy ich kilka), a cała komunikacja odbywała się drogą mailową, bo nie było nas tak wiele. Pierwszy wpis gościnny na blog Klubu wysłałam w 2014 roku.
Stopniowo Klub się rozrastał i powstanie tajnej grupy na FB okazało się jedynym rozwiązaniem ułatwiającym komunikowanie się, a jest nas aktualnie ponad dwieście. Klub jest czymś wyjątkowym w wirtualnym świecie. To trochę jak duża rodzina rozsiana po całym świecie. Dokąd by nie pojechać, zawsze znajdzie się jakaś Klubowiczka do wypicia wspólnej kawy. Miałyśmy wiele spotkań w podgrupach w różnych krajach, a nawet dwa zjazdy.

We wrześniu zeszłego roku odbył się zjazd pod Paryżem, a wiosną tego roku drugi w Holandii. W Paryżu chodzę często do teatru z klubową koleżanką studiującą teatrologię na Sorbonie. W Brukseli jedna Klubowiczka chodzi ze mną w ramach abonamentu do jednego z teatrów, a inna została moją sąsiadką, bo znalazła mieszkanie dzięki mojej informacji. Dlatego Klub nie ma sobie równego w całym Internecie. Niby jest to wirtualne miejsce, ale wsparcie i zrozumienie są jak najbardziej realne. Mam nadzieję, że na kolejnych zjazdach w Portugalii i na Malcie będzie nas obecnych jeszcze więcej. Najwspanialsze jest to, że widząc kogoś pierwszy raz w życiu, znamy go równocześnie od lat. I to jest świetne.

Co jeszcze chciałabyś nam powiedzieć o sobie?

Jestem gadułą, ale to już chyba widać po moich poprzednich odpowiedziach na twe pytania.
Jestem również nomadką i teatromaniaczką (to taka teatromanka do kwadratu). Kocham ludzi pełnych entuzjazmu, tolerancji i ciekawości świata. I tylko czasem trochę mi żal, że pół życia jest już za mną.
Tyle jeszcze mam planów, że powinnam pożyć ze trzysta lat, by je zrealizować.
Znacie jakiś sposób jak to zrobić?

NIKA VIGO

Strony Niki:
Blog: Francuskie i inne notatki Niki
FB Fanpage: @notatkiniki
Instagram: @notatkiniki 
Twitter: @Nikanotatki 
 Google+

Niko, bardzo przyjemnie było nam spędzić z Tobą czas. Myślę, że nie tylko mnie spodobało się, jak to nazywasz, Twoje 'gadulstwo'. Dzięki temu mogliśmy dowiedzieć się o Tobie więcej i poznać Cię nieco bliżej. Zapraszamy wszystkich do zaglądania na strony Niki (linki powyżej).

Kolejny wywiad jeszcze w tym miesiącu - gdzie będziemy? Powiem tylko, że nie w Europie tym razem. Zuzanna już tam na nas czeka!





Thursday, June 8, 2017

My Music ABC: S


I skipped the letter 'R' on purpose as I have already mentioned some 'R' bands in my previous posts.

The letter 'S' is going to be all about European music which I like most due to my European roots. Non European artists (well at least one) will be mentioned some other time, not today.

Our S #1 is Sabaton - Swedish formation - one of the very few contemporary bands whom we enjoy listening to. Each and every song by Sabaton is a little story based on real facts and history. Each of them tells about a real event, battle, soldier/soldiers, king or a war. And we can learn something about them just listening to Sabaton records.

The very first songs by Sabaton which I listened to were the ones connected with WWII and history of Poland: Uprising (about the Warsaw Uprising 1944) and 40:1, inspired by the battle of Bzura and the heroic fight of the Polish soldiers. It was quite a few years ago. Anyway, I heard those pieces and loved them at once. They also made me interested in other compositions by the Swedish band. The music is from the 'hard and heavy side' but it is very pleasant to the ear. What is more, it is quite original with many interesting and nice melody lines. While listening to their songs you not only enjoy the tunes but at the same time learn about some (often rather forgotten or little known) history facts.


The music pieces by Sabaton sound very well also when they are enriched and supported by a classical orchestra. It may seem a bit wild - heavy metal and classical music mixed together but, according to us, it is a great compilation. Actually, our dream concert by Sabaton would be the one performed by the musicians in a small concert hall with some assistance - from time to time - of a classical orchestra. We could sit in the comfortable chairs of a music hall and enjoy two in one - what we really like - the 'Sabaton history music channel' tales and classical music as well.

On the other hand, the Swedish musicians create a great performance when they are on their own - they do not need any extra support. The band does very well on stage and their live music + songs are as good as the ones recorded in the studio. It is just our dream concert vision. Another reason for that is that regular heavy metal concert venue facilities are usually of a different sort of comfort comparing to a cozy concert hall. I guess, not too many fans of Sabaton would be happy about such a concert and the opposite - not too many classical music lovers would decide to buy tickets to listen to a heavy metal band. Well, that would be perfect to us.

🎸

I have always liked Scorpions (German band) and many of their songs - both ballads and the more heavy stuff. I saw them at a concert at the beginning of the 90s, in Poland. To be honest, I do not recall much of the event besides the fact that I did enjoy it.


Talking about Scorpions I need to mention Michael Schenker and his Group. At some point he was part of Scorpions, later he played with his own band. I do not know much of their career or music but I do remember the piece 'Into the Arena' - I loved the way Micheal played the guitar.

🎸

Status Quo are my number one English 'S' band. Lively, cheering music and very enjoyable guitar parts that is what I like about them most.


The band members, very skillful musicians, are also great stage performers. Their music is simply good stuff and fun. I could watch some of their concert pieces (such as Gerdundula) again and again.

🎸

Slade - another English band who played the music which I would call 'merry & fun'. The costumes they wore added to the fun part. My Slade hit #1 is 'Coz I Love You'.

Smokey and Sweet - I mention them here although, when they were most popular, I disliked them with all my heart. The guys looked too girly to me and, in my opinion, their music was too sweetened and boring. The time has passed and I am still not a particular fan of the bands but these days I am OK with listening to some of their songs once in a while. At some point, they were big in Europe anyway.

Sting - a class of his own. Shortly speaking - Art of music - no need to comment it at all.

Classical S

Schumann Robert - quite a coincidence - his birthday is today. He was born on 8 June 1810. Schumann liked playing with his seven children. Several of his compositions relate to children/childhood.

Strauss - both father and son - I do knot know if it is still a kind of tradition on Polish TV, at least it used to be. Every year on New Year's Day a live concert was transmitted from Vienna. The music by Strauss Senior and his Son was mostly played then. I did like those cocerts. It was a good way to celebrate the beginning of a new year.



Sabaton: too many songs which we really like to mention them all here - just some of them are
To Hell And Back, Attero Dominatus, Carolus Rex, The Lion from The North, Swedish Pagans, Poltava, Got Mitt Uns, Aces in Exile, 40:1, Uprising, Night Witches

Scorpions:
The Zoo, Holiday, In Trance, Life's Like a River, Fly People Fly, Can't Live Without You, Blackout, You Give me All I Need, No One Like You, When the Smoke Is Going Down, Yellow Raven

Slade: 
Far Far Away, Run Runaway, Coz I Love You

Smokey:
I'll Meet You at Midnight, Don't Play Your Rock'n'Roll to Me

Status Quo:
In The Army, Gerdundula, What You're Proposing

Sting:
Shape of My Heart, Fields of Gold, Moon over Bourbon Street, Russians, I'm Lost Without You, Desert Rose

Sweet:
Hell Raiser, Blockbuster

Classical S

Schumann: Scenes of the Childhood - opus #16 Dream

Johann Strauss Sr.: 
Radetzky March

Johann Strauss Jr.:
Tritch-Trach Polka
The Blue Danube
Pizzicato Polka
Vienna Blood

🎵

Credits

Photos
  • Sabaton: By dr_zoidberg [CC BY-SA 2.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0)], via Wikimedia Commons
  • Scorpions: By Pablo BM from Plymouth, England (Flickr) [CC BY 2.0 (http://creativecommons.org/licenses/by/2.0)], via Wikimedia Commons
  • Status Quo photo: KevM at the English language Wikipedia [GFDL (http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html) or CC-BY-SA-3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/)], via Wikimedia Commons


May Photos

Here are some of our May photos (and the picture summary of the month) - most of them were taken at the annual North Texas Scottish Festival. You will also find us in the May Gallery by Klub Polki (Polish Ladies Abroad Club). The Gallery consists of various interesting photographs from all around the world. See it here.


Tuesday, June 6, 2017

In The Kitchen With Tobo: Cinnamon & Cocoa Cake

When I am not working on our ancestry project - or in the meantime ;-):  In The Kitchen With Tobo: Cinnamon & Cocoa Cake: I made that cake not long ago - I felt like making a cake but did not have any raisins or anything special to make the cake with so I used ...


Monday, June 5, 2017

Leffel - The Name And The Story Beyond It

Leffel was another mysterious first name which I found in our family tree branch. It was mysterious till I discovered who the Leffel people were and why was one of them so important that his surname became a first name.

So who were the Leffel people?

The original spelling of the surname was possibly Loeffel. Balthazar (also called Balzar) Loeffel/Leffel born on 2 February 1721 in Palatinate Region, Germany came to Pennsylvania where he married Sybilla (born on 1 March 1728). Both of them were regarded as the Pennsylvania Dutch. The term 'Dutch' referred to 'Deutsch' (meaning German of course), which was commonly pronounced 'Dutch' by Americans. Most of so-called the Pennsylvania Dutch people came to Pennsylvania from Germany and Switzerland. The versions of German which they spoke created a unique dialect of German spoke by the Pennsylvania Dutch only.

How are we related to the Leffel family?

Our ancestor (7 generations back), Benjamin Maugridge Boone Jr. married Eve Leffel, daughter of Balzar and Sybilla Leffel. Benjamin was born on 13 August 1741 in Exeter Township, Philadelphia County, PA. He is listed in DAR (Daughters of American Revolution) records: Patriotic Service in Pennsylvania as Private. Benjamin died on 25 September 1824 in Bloomsburg, Columbia County, PA. Eve was born on 5 January 1756 in Amity, Washington County, PA. She died on 22 June 1816 in Bloomsburg, PA too.

What was so significant about the Leffel people/or one of them that their surname survived in our family tree as a given name?

One possible explanation could be that Balzar Leffel was a Patriot. He is listed in the DAR (Daughters of American Revolution) Patriot Index (Oath of Allegiance,1778, BERKS Co.). On the other hand, there were more Patriots in the family than just Baltzar only. Therefore, I suppose, it was all about David Miller Leffel, grandson of Eve's brother John Leffel. During my genealogy quest, I learned something very interesting not only on that particular ancestor but on some history of the Land as well.

David Miller Leffel was born to Anthony and Mary Leffel on 20 January 1816 (in Botecourt County, Virginia). At the age of 21, David married 20-year-old Susan Evaline West. The marriage ceremony took place on 3 May 1837 in Springfield, Clark County, Ohio.
When Susan's mother died, her father Michael West and her brothers moved to Texas where they got some land in Grayson County. In 1858, after Michael's death, Susan and her husband David Miller relocated to Texas as well - Susan inherited part of the land from her father. The couple settled in Cooke County, though where one of Susan's sisters lived. They had eight children: William Jefferson (1838), Sarah Ann (b.1840), Eliza Jane (b. 1843, died as an infant), Anthony Musgrove (1846), James Perry (b.1848), Charles Edgar (b.1851), John Wesley (b.1855), and George L. (b. 1857). David worked as a carpenter.

Father of David Miller Leffel (1791-1870)

During the Civil War (on 1 October 1862) Texas militia arrested many people who were suspected to be the Union sympathizers and were accused of plotting against the Confederacy.

David M. Leffel, supposedly encouraged by his brother-in-law William Boyles, attended a 'Peace Party' meeting which was held at a private home. The meeting discussion was focused on freeing the people arrested by the Citizens Court. David, along with fourteen other persons who were present at the meeting, was caught and charged with disloyalty to the Confederacy and sentenced to death by hanging. David was executed on 19 October 1862. Forty other men were hanged as well. It all happened in October 1862 in Gainsville, Texas.


Not long ago, the monuments commemorating the victims of the Great Hanging at Gainsville were found in Cooke County, where the tragic events took place.


I need to say that I was quite moved when I found out the story beyond the Leffel name and about what happened to David Miller Leffel. It all must have been known to our grandparents who lived in Texas as well. No wonder they regarded the surname so meaningful that they decided to name their child with it. Now we probably know why.

Credits:
  • Picture of Anthony Leffel:  Courtesy of clmroots.blogspot.com
  • Pictures of the Gainsville Memorial Monuments: Courtesy of gainesvilletx1862.blogspot.com

Wednesday, May 31, 2017

Miss Lula Belle Moore

As I have been told, Aunt Lula was quite a remarkable and open minded lady. Although she lived in the times when an average person most often never left the place when they were born, Aunt Lula enjoyed traveling. She visited various countries in Europe and many spots in the US as well. She led an active life even when she got older.

Lula Belle Moore

I wish I could talk to her about various family stories and the family origins which she knew about.

Lula Belle Brown was born on 7 September 1886 in Collin County, Texas to Rachel Clementine Brown (nee Howard) and Robert Jefferson Davis.  She had a two year older sister Clevie May Brown, born on 29 November 1884, also in Collin, Texas.

Lula Belle, Rachel Clementine Brown, Clevie May

Aunt Lula married three times. Her first husband was Charles Wells, born in 1882. They got married on 18 August 1918 in Dallas, TX.

On 16 June 1924, Lula married Charles L. Moon.  I guess she was widowed twice.

Lula's third husband's name was Moore. I do not know anything about the marriage, though. I could not find any exact information about that.

As far as I know Aunt Lula had no children. She moved from Texas to San Diego, California, where she passed away not long before her 83 birthday, on 22 August 1979.

Lula Belle Moore came back home to Texas after her death. Her body was buried at the Restland Cemetery in Dallas, TX. God bless her soul.


Wywiady Klubowe: Rozmowa z Martą Abd Elsamie

W Egipcie byliśmy już. Dzisiaj wracamy tam, by porozmawiać z Martą.

Witaj Marto, opowiedz nam o Twoim miejscu w Polsce.

Pochodzę z małej wioski pod Radomiem, aczkolwiek moje miejsce w Polsce to zdecydowanie Lublin na wschodzie Polski. Tam byłam w liceum, później tam również studiowałam, poznałam swojego męża, urodziłam pierwszego syna. Mam wielki sentyment do tego miasta.

Jak dawno temu wyjechałaś z Polski?

W sierpniu minie 6 lat, od kiedy wyjechaliśmy. W tym czasie tylko raz byłam w Polsce – rok temu.

Kraj/ kraje / przyczyna Twojej emigracji to...

Związek z Arabem nie spotyka się w Polsce z pozytywnym odbiorem. Od początku wiedzieliśmy, że nasza przyszłość wiążę się z innym krajem. Jako że mąż jest Egipcjaninem padło na Egipt właśnie. Poza tym wielokrotnie słyszałam, że dopiero, gdybyśmy mieszkali w Egipcie, poznałabym „prawdziwą twarz” swojego męża. Nie mogłam więc przepuścić takiej okazji ;).

 

Powiesz nam o Twoim wykształceniu?

Z wykształcenia jestem magistrem ekonomii. Nie korzystam jednak z tego tytułu i nie pracuję w zawodzie.

Czym zajmujesz się na co dzień?

Na co dzień zajmuję się projektowaniem stron internetowych oraz rodziną. Poza tym staram się jak najwięcej korzystać z uroków mieszkania w Hurghadzie.
 

Jakie mas hobby / co lubisz robić w czasie wolnym?

W wolnym czasie lubię przede wszystkim spędzać czas z rodziną. Lubię też czytać książki, oglądać interesujące filmy i ... dokształcać się.

Z czego jesteś dumna?

Myślę, że najbardziej jestem dumna z tego, że moje dzieci są pełne empatii.


Kiedy zaczęłaś pisać bloga / o czym piszesz na blogu?

Blog powstał po przyjeździe do Egiptu. Z założenia miał dokumentować związek z Egipcjaninem i życie w Egipcie. Dodaję też jednak sporadycznie informacje o filmach / książkach związanych z tematyką arabską, islamie oraz języku arabskim.

Czym jest dla Ciebie Klub Polki?

Klub Polki jest niesamowitym miejscem, które gromadzi wiele różnorodnych osób, umiejących dojść do porozumienia pomimo odmiennych charakterów, oraz rozsiania po całym świecie. Uważam, że to wspaniała inicjatywa.

Co jeszcze chciałabyś nam powiedzieć o sobie?

Uważam się za pogodną i przyjacielską osobę, która uwielbia się śmiać. Nie znoszę stereotypów i wrzucania ludzi do jednego wora ze względu na wyznawaną przez ich religię, rasę, narodowość, czy płeć.

MARTA ABD ELSAMIE

Blog Marty: Żona Egipcjanina
Facebook: @żonaEgipcjanina

Marto dziękujemy za spotkanie. Życzymy Ci powodzenia w każdym przedsięwzięciu!
Z Egiptu polecimy wkrótce do Francji, gdzie przeprowadzimy kolejny Wywiad Klubowy. Z kim? Dowiecie się już w czerwcu. 👧

Tuesday, May 30, 2017

Movies Monthly: April

Today I am sharing with you which movies and shows we found most interesting last month.

TV series

Home Fires (BBC production) came back with the second season.  The plot is quite engaging. So many various types of characters. There is always something new the series heroines have to deal with. Besides, I like some of the wardrobe pieces, especially cute sweaters, presented by the ladies.

A Place Called Home - another season started. When we began watching the previous season, at first I did not very much enjoy it - we did not see the very first episodes so it was rather confusing who was who and what was going on. So far, the second part has been really involving. Waiting for the great fall of Regina's. Hopefully, it will come and the hateful lady will be properly 'rewarded' for all the evil plotting against others. Who knows what will Anna reveal about family secrets in her book? Maybe more than it is expected. Anyway, her outfits - dresses and matching cardigans are lovely. My type of fashion. 👩

Agatha Raisin - another detective story series by BBC. Not much had happened in the quiet English village before Agatha moved in. Since then, murder after murder, one criminal case after another Agatha needs to look into. All in all, an entertaining series. The lady reminds me of a woman I used to work with - the same hairstyle, hair color, type of makeup.

The White Princess - dramatized history facts regarding Elizabeth of York, her husband King Henry VII, their family members and the War of Roses. When we are young, we tend to think how good it would be to be a princess or a king - no need to do much, servants doing all the work for us, wealth and enjoyment every day. How different the truth was and how dangerous (due to plotting and hate at a royal court) such a life would have been, we can learn from history and series like that one. The White Princess brought to my mind 'The Plantagenet Saga' - a series which I enjoyed watching a long time ago. To sum up - the history of England showed through the lives of individuals and their personalities as well.
The sound in the show (and in many new movies) is so low that you can hardly hear what the characters are saying, even when the volume is maxed up.

Morgan Freeman's Through The Wormhole - very sophisticated topic talked about this time (at least so far) in the documentary. You could not agree with all the presented theories - well gives a subject for a discussion at least.


Films

Son of Saul - 2015 (war) - Hungarian production: the horrors of concentration camp death factory ' line' and the fate of the prisoners involved in it. Even if you know something about how the death camps worked, seeing it (in the movie) is quite shaking.

Two for Texas - 1998 (western) - history of Texas showed from a bit different angle and in a different way. Actually as if by the way. An interesting approach and a good movie.

Non-Stop - 2014 (thriller) - frequent plot turns make the movie engaging and interesting. Liam Neeson as a controversial air marshal versus iPhones and terrorists on the plane.

Testament of Youth - 2014 (war, biography) - the tragedy of WWI from a personal perspective. The distress of those who fought and their family members who stayed at home.

The Lone Ranger - 2014  - western, adventure + humor (and Johnny Depp) = good entertainment for the entire family.

That is all about our April movies. Soon, I am going to tell you more about Aunt Lula, my ancestry research inspiration.

Tuesday, May 23, 2017

Our Cosmetic Experience


I am going to come back to our ancestry stories soon, right now I need to catch up with my other series posts.

Here is another entry on the cosmetics we tried. I am planning to write about a product/cosmetic once only, even if we like it and buy it more often.

Body care
The cleansing liquid by Cetaphil is fragrance-free and did not cause any skin irritations. However, it is not my favorite body cleanser as it makes my skin feel the same as if I used regular soap - dry and stripped of lipid surface. On the other hand, that cleanser is a good option if you need to replace soap with a milder product considering washing some more delicate body parts or just hand and face.

Would we buy it again? Maybe


Bath salt
The size of the Epsom salt bag was very convenient and pouring the right amount of the salt into the bath was very easy.
Epsom salt makes a bath a relaxing experience. It helps to relax tired muscles and refreshes the skin. Another factor which I find very important is: the salt does not affect the PH of the skin and the intimate body parts as many bubble bath liquids do. Epsom salt cannot be used by everybody - always read the about the product provided by the manufacturer.

More about Epsom salt in my other post.

Would we buy it again? 👍


Body wash by Rossmann
When I lived in Poland, I often purchased cosmetics at Rossmann drug stores. I liked the store brands, its quality and the prices at the store as well. Isana is of their brands too. I got the body wash during our last visit in Poland. It was great - creamy and of rather thick consistency (which made it very efficient). And it smelled so nice - like a bunch of flowers. I liked the flowery pattern on the bottle as well. If I could, I would have bought more cosmetics at Rossmann. Unfortunately, it was not possible - when we were coming back home, my suitcase was filled up to its limits and nothing more could be possibly packed in it.


The body wash by Isana contains Magnolia Liliflora extract.

Would we buy it again? 👍

Leg care
My calves love that horse-chestnut based gel. It improves the blood circulation in varicose veins, makes them less visible. The gel relaxes the tired legs as well. Its fragrance is delicate yet pleasant. When I lived in Poland I always applied some gel with horse-chestnut extract on my calves - morning and evenings.  My legs were fine as my calves did not hurt thanks to the treatment. The thing is this kind of gel is very popular in Poland, available in different versions by different brands.
When I moved to Texas, I tried to find a similar product but, regrettably, nothing like that chestnut extract based gel was available here. That was one of the things on my shopping list when we were in Poland again. I am glad I finally got it! The box was quite big (it contained320g of the product - which was a lot). Wish it had been bigger and lasted much longer than four months.


Besides horse-chestnut extract, rutin is one of the gel ingredients.


Would we buy it again? 👍

Friday, May 19, 2017

William Fitzhugh

When I saw the name Fitzhugh in our family tree for the first time, I thought 'What a weird way to name a child'. I had never heard of such a given name before. Later, when I found out that it originally could have been a surname of an ancestor, I wondered: 'Why was it so significant that some parents decided to choose the surname to name their child?' That person from the past who bore the family name Fitzhugh must have been of certain importance to our relatives. Why? Who was it?

I started looking for any information on a Fitzhugh person/persons in our family tree. To my surprise, I found the answers to my questions quite easily.

William Fitzhugh was born on January 9, 1651, in Bedford, England. His parents were Henry Fitzhugh and mary King. Henry was a woolen draper and the mayor of Bedford in 1649.


William came to Virginia where he owned 54,000 acres of land. He was a politician, lawyer, and tobacco planter. William married Sarah Tucker (daughter of  John Tucker and Sarah Tucker nee Allerton) on May 01, 1674 in Westmoreland County, Virginia. Sarah was born in circa 1633, in Carleton, North Yorkshire, England; she died on December 1, 1792, in Westmoreland, Virginia.William and Sarah started their own family line - they had seven children.

William Fitzhugh was a prominent, leading person in the Virginia society, patron of the arts who led the way in fashion and lifestyle. He was also Colonial War veteran - Lt. Colonel of Virginia Militia (formed in 1682). He was not the only Revolutionary War veteran in the family - William's brother Henry was Colonel of Virginia Rangers, William's son William Jr served as Major of Stafford militia.

William died on October 21, 1701, at his home in Bedford. He was buried at Eagle's Nest Cemetery in Virginia.

Credits:

Photo of William Fitzhugh's portrait: Virginia Historical Society

Tuesday, May 16, 2017

Miss Nannie Angel Brown

Nannie Angel Brown is one of the persons/relatives from Aunt Lula's album (I wrote about the album here).

Miss Nannie Angel Brown

When I first saw the album and the photos, I thought that Angel was a middle name. Later it appeared to be the lady's maiden name. The surname occurs in the family tree in various spelling options: Angel, Angle, and Anglea. The latter one seems to be the original form changed within the years, (possibly by clerks? who recorded the name).

Anyway, Nancy Neal Angel was a daughter of Marcus Lafayette Anglea and Mammie Erena Anglea nee Jones.

Marcus Lafayette Anglea was born in Gallatin, Sumner County, TN on 9 November 1835, he died in Edna, Jackson County, TX on 26 August 1892.

Mammie was born on 5 January 1838 in TN and she died in Desdemona, Eastland County, Texas on 20 December 1878. Mammie and Marcus married on 19 January 1859 in Sumner Co., Tennessee. Mammie was 18 and Marcus was 24.

Nancy Neal Angel was the eighth child of the Anglea couple. She was born 9 March 1870 in Sumner Co., TN. Nannie moved to Texas with her parents and siblings probably in or before 1876. The records show that in 1880 the Anglea family lived at Dist. 3, Precinct 5, Collin County, Texas.

At the age of 22, Nannie got married. Her spouse, a year older than the bride, was Mr. John William Brown (born on 2 September 1870 in Collin Co., Texas), son of John Liter Brown and . The ceremony took place on 14 December 1892 in Collin County, Texas.

I have had difficulties with finding the information on Nannies and John's children.  So far I have come across a record on one child only - William L Brown born on 31 August 1983. Nannie gave birth to the boy when she was twenty-two. William married Alma M. He died on 23 July 1985.

When Nannie was forty-five, on 9 December 1915, John William Brown, her husband, passed away in McKinney, Collin Co., TX. He was buried in Allen at Allen Cemetary, Collin Co., TX


Nancy Neal Brown died at the age of eighty-seven, on 30 July 1957 in McKinney, Collin County, Texas. Her body rests at the same cemetery where her husband was buried, in Allen TX.


I wish I knew more about Miss Nannie Angel Brown, more than dates and numbers only as digits do not make a person. On the other hand, it is good to know who the lady in the picture was and at least a bit about her and her life.

Nannie Angel's siblings

Isabell Angel Howard - more info soon

James Lafayette Angle
born on February 25, 1863*, TN, died on June 27, 1949, in Allen, TX.
James married Eliza Catherine (Katie) Brown on May 5, 1869, in Collin Co. Eliza died at the age of 95, on July 23, 1964, in Allen, Collin TX. James and Eliza had 8 children.

Henretta Angle
born on  June 5, 1863*, in Gallatin, Sumner Co., TN. She died on June 21, 1947, in Denton, Denton Co., TX.
Henretta married  Elijah Edwin Dean on Dec 13, 1883, in Hunt Co., TX.
Elijah was born on September 1, 1852. He died when Henretta was 72, on May 29, 1935. Henretta and Elijah had eight children.

Albert Abner Angle
born on October 13, 1864, in TN. He died on January 10, 1929, Collin TX.

Durrett Monroe Angle 
born on June 11, 1866, in Sumner Co., TN. He died on October 14, 1936, in Cedar Hill, Dallas County.
According to my research, Durett married Minnie E Hopkins on December 15, 1890, in Collin County, TX. Minnie was born on April 12, 1874, in Missouri. She died when Durrett was 65 - it was in Dallas, on Dec 15, 1931. I have found the info on the two children of Durrett and Minnie's only.

Dora Elizabeth Angel Howard - more info soon

Charles Thomas Angle
born on April 16, 1873, in Sumner Co., TN, he died on August 16, 1923, in  Dallas.

According to my findings, he possibly had two wives:

1. Evalyn Magruder whom he married on December 7, 1898, in San Angelo, Tom Green, TX. They had one child (?). No records on their divorce though.
2. Alice Evelyn Coleman whom he married on March 18, 1907, in Sherman, Grayson, TX. They had six children (?).

Willie Mattie Angle - the youngest of the Angle children was born on December 5, 1876, in Collin County, TX. Unfortunately, the child did not live very long, the boy died on January 29, 1879, in Collin, TX.

* I guess, something must be wrong with the records - possible mistake? James born in Feb 1863, Henretta in June, the same year?

Credits:
Picture of gravestone by Kelly O'Brian

Monday, May 15, 2017

Wywiady Klubowe: Rozmowa z Justyną

Z Turcji wracamy do Francji. Już czas na spotkanie z Madame Bonheur!

Justyno, gdzie jest Twoje miejsce w Polsce?

Warszawa – miasto, w którym się urodziłam i wychowałam. Uwielbiam je za jego wyjątkową historię, atmosferę, ciekawe miejsca i tempo życia. Dużo się tam dzieje!



Jak dawno temu wyjechałaś z Polski?

Wyjechałam dokładnie 24 czerwca 2014 roku i mieszkam za granicą już prawie trzy lata. Dokładnie pamiętam tę datę, bo byłam zestresowana i pełna obaw. Jednak z czasem wszystko się ułożyło, a autokarowy „bilet w jedną stronę” zachowałam na pamiątkę.

 Kraj/ kraje / przyczyna Twojej emigracji?

Decyzję o wyjeździe podjęliśmy wspólnie z mężem (wtedy jeszcze narzeczonym). To był dla nas jedyny sposób na zyskanie niezależności i lepsze zarobki. Na kraj emigracji wybraliśmy Francję, ponieważ mieszkali tu rodzice mojego partnera. Zadeklarowali oni, że możemy się u nich zatrzymać, do czasu aż znajdziemy pracę. Wyjechaliśmy zaraz po studiach.

Pontcharra, Francja

 Czy powiesz nam coś o swoim wykształceniu?

Jestem magistrem Prawa, ale nie pracuję w zawodzie.

Czym zajmujesz się na co dzień?

Pracuję w magazynie znanej sieci sklepów dyskontowych. Co prawda nie jest to zajęcie zgodne ani z moim wykształceniem, ani z dotychczasowym doświadczeniem, ale lubię to miejsce ze względu na atmosferę, warunki współpracy i podejście do pracownika. Obecnie nie szukam innej pracy, a w przyszłości planuję postawić na rozwój w strukturach obecnej firmy.

Twoje hobby / co lubisz robić w czasie wolnym?

Interesuję się przede wszystkim historią i kinem. W wolnym czasie lubię podróżować, czytać, jeździć na rowerze i pisać bloga. Blogosfera to prawdziwa kopalnia wiedzy na wiele różnych tematów i cieszę się, że mogę być jej częścią.

Z czego jesteś dumna?

Najbardziej jestem dumna z tego, że udało mi się ułożyć życie w obcym kraju. Zaczynałam wszystko od zera i musiałam poradzić sobie z wieloma przeszkodami. Poza tym języka francuskiego zaczęłam się uczyć w Polsce zaledwie 2 lata przed planowanym przyjazdem. W tym krótkim czasie uczęszczałam na kursy intensywne i osiągnęłam poziom B1, ale na początku pobytu nie było mi łatwo. Teraz widzę, że moje umiejętności są o wiele większe. Jestem też dumna z mojego związku. Mój mąż jest dla mnie wielkim szczęściem i wsparciem.

Kiedy zaczęłaś pisać bloga / o czym piszesz na blogu?

Swoją stronę internetową zaczęłam prowadzić półtora roku temu. Jest to blog emigracyjno-podróżniczy, gdzie opisuję swoje doświadczenia, przemyślenia i ciekawostki, związane z Francją i życiem na obczyźnie. W wolnym czasie dużo zwiedzam, więc opisuję też najciekawsze miejsca, jakie udało mi się zobaczyć. W tej kwestii nie ograniczam się jednak tylko do Francji. W ostatnim czasie stworzyłam cykl postów dotyczących Japonii, gdzie spędziłam niemal całe wakacje. Planuję też inne cykle dotyczące miejsc, które według mnie zasługują na szczególne wyróżnienie.

Czym jest dla Ciebie Klub Polki?

Klub Polki to moje ulubione miejsce w Internecie. Jest to grupa wspaniałych kobiet i zbiór życiowych historii, podobnych do mojej. Jednak dołączając do klubu, nie spodziewałam się, że znajdę tyle otwartych i życzliwych osób. Pisząc na forum, czuję, jakbym rozmawiała z dobrymi, starymi przyjaciółkami. Uwielbiam też czytać klubowe blogi, bo dzięki temu mogę być w takich zakątkach świata, o jakich nawet nie śniłam.

Co jeszcze chciałabyś nam powiedzieć?

Jednym z moich ulubionych cytatów jest stwierdzenie „Szczęście nie jest przeznaczeniem. Szczęście to sposób życia”. Od dziecka wpaja nam się wiele rzeczy, które „musimy” w życiu robić. W konsekwencji ciężko pracujemy, żeby mieć dobrą przyszłość i często zapominamy o teraźniejszości. Jednak nie można pozwolić, żeby życie przelatywało nam przez palce. Nie powinno się też odkładać szczęścia na później. Dlatego ja nie marnuję okazji i staram się robić jak najwięcej rzeczy, które sprawiają mi przyjemność. I tego życzę wszystkim Czytelnikom i emigrantkom z Klubu Polki – spełniania wszystkich małych i wielkich marzeń.

JUSTYNA (MADAME BONHEUR) 

Blog Justyny: 1756 km na Zachód 
Facebook: @1756knnaZachod

Justyno życzymy szczęscia i gratulujemy wsparcia ze strony męża. Dziękujemy za spotkanie i zapraszamy do czytania kolejnych Wywiadów. Już pod koniec maja następna rozmowa Klubowa. 😊

Tuesday, May 9, 2017

Texas Scottish Festival Again

Last weekend we enjoyed this year's edition of the Texas Scottish Festival and Highland Games. It was a very enjoyable event and we had a great time. As usual, Murder The Stout was the most enjoyable bands of all — at least in our opinion. Well, others were good too, Murder The Stout is just our favorite one.

I have read on the news that the Scottish festival will no longer be held at the Arlington Stadium. It was the last time there and in the next year, it will be organized somewhere else. Who knows where?


Murder The Stout

Part of North Texas Caledonian Pipes and Drums



More traditional music and a great bagpiper

Sport tournaments

Kilt ans a cowboy hat - Texas Scottish style


Monday, May 8, 2017

Shrader Line

I am trying to unlock the mystery of long forgotten relatives whose surnames survived till today in their descendants' middle names. One of such family names is Shrader.

According to my research, Wilhelm Schroeder/ Schräder was born in Manheim, in Baden-Wuerttemberg, Germany, in - circa - 1724. When he was six years old, together with his parents and other members of his family, little Wilhelm boarded a ship to get to America. During the journey, all the members of the Shroeder family got ill and died. Only Willie survived. Another German immigrant - Johann Jacob Hock - took the boy to his farm where Wilhelm lived till he grew up. Then he married the farmer's daughter, Susanna and started his own family.

The story suggests that since Wilhelm was not able to pay for his travel, he was indentured to pay and that was why he went to the farm of Johann Hock (to work?). However, there is no document to support it. I would rather think that the Shroeder family paid for their 'tickets' before they all boarded the ship and maybe Johann decided to take care of the little boy knowing that Wilhelm was all alone.

Johann Jacob Hock was born about 1710 in Germany and died in June 1766 in York County, Pennsylvania. His wife Anna Margaritha was born about 1710 and died in York Co., PA in circa 1785.

Their daughter Susanna Hock (the spelling of the surname got changed to Hoke) was born about 1727 (in Germany or PA).

Wilhelm Schroeder (who changed his name to William Shrader) married Susanna on 14 August 1744 in the Trinity Evangelical Lutheran church in New Holland, Lancaster County, Pennsylvania.

William and Susanna had seven children.

Philip Shrader (1749 - d. 1 October 1778 PA) - he was a captain during the American War of Independence (1775–1783). His wife was Eva Byers.

Heinrich Jacob Shrader (1750 - 1 February 1829 in Jefferson County KY) - captain during the Revolutionary War (PA). Heinrich married Mary /Anna Maria between 1764 and 1848.

Aaron Shrader (1753 in Baltimore County, Maryland - 12 August 1826 in Butler County, Ohio). Aaron married Elizabeth Margaretha Rowen - circa 1783 (1766?) in Westmoreland County, Pennsylvania. They had twelve children.

Susannah Shrader (circa 1750 in Westmoreland County, PA - ?). She married Conrad Colmer - circa 1775 in Pennsylvania.

Wilhelm / William Shrader Junior (6 March 1755 in Stanton, Westmoreland Co., PA or Baltimore Co., MD - 4 August 1828 in Allegheny County, Pennsylvania).  He married Anna Maria Sechrist - circa 1778 in PA. William and Anna Maria had nine children. William was a private during the Revolutionary War (PA).

Julia Ann Shrader (22 August 1762 - Baltimore Co., Maryland - before 19 January 1824 in St Landry Parish, Pennsylvania). Julia Ann had three husbands: Benedict Hoke (marriage - circa 1781 PA), capt. William Thomas (marriage - circa 1790) and Dr. John Sappington.

Maria Barbara Shrader (circa 1760 in Baltimore County, Maryland - 16 March 1842 in Columbiana County, Ohio). She married Michael Zehner on 15 February in New Alexandria, Westmoreland Co., Pennsylvania. Maria and Michael had seven children.


I would love to find the connection of William Shrader's line to the Shrader family who lived in Texas. I would be grateful for some information on that matter.

Spring Gallery

The Spring Photo Gallery by Polish Ladies Abroad (Klub Polki na Obczyźnie) has been online already. Many beautiful pictures from various countries in the world, where Polish ladies are.
Our photos are part of the gallery too!

To view the entire gallery, click on the photo below.

http://klubpolek.pl/galeria-marcowo-kwietniowa/




Friday, April 28, 2017

Movies Monthly: March

I have already told you about my genealogy project which is a time consuming and a very involving hobby.

What I forgot to mention

Thanks to it I also learned the term '1st cousin once/twice/many time removed' which meaning is quite a complicated and not so obvious to me. Especially that such an expression describing relations does not exist in Polish, my native language.

I got to know that in the past, families recorded the births, deaths and family marriages on the pages of the Bible books - one Bible in the family was handed in from generation to generation to keep the records going. I had never come across such a tradition in Poland. Most of the official and private records from the past did not survive due to the complex history of Poland - the partitions of the country and the wars which rolled over Poland again and again. A lot of documents/data were destroyed in the fires of history. Maybe that is also a reason why I cannot find any information on my own ancestors.

Anyway, the genealogy research is not the only thing which occupies me. During the day I am busy with different other matters as well. When the evening comes, then we watch TV, different movies, and other programs.

 


Here are the ones which we found most interesting last month (listed in the order of watching):

Jacob The Liar - 1999 (war, drama) - quite an ironic but tragic story with the interesting part by Robin Williams.  The story about a man whose words are regarded as true only when he lies. It all would be funny if it was not for the dreadful times and history circumstances the plot is set in.

Bridge of Spies - 2015 (drama, thriller, history) - based on a true story. The Cold War times, spies, a lawyer and men's lives at stake. Somehow I had not heard about that spy and plane pilot exchange before. Never heard anything about it on Polish TV. Maybe not a popular topic in Poland.

Manglehorn - 2014 (drama) - one of the movies which make you wait for something to happen, the story to develop in any way. But nothing really happens - it is just as if it was a day or two taken from somebody's life - yours, mine - and shown almost like a reality show, you talk to people, they talk to you, you go somewhere, then come back home, take care of your pet, eat, go to sleep. Some things are very important to you even though it does not matter to anybody else - it is your life which you create on your own. A different type of film with the main role by All Pacino.

Forsaken - 2015 (drama, western) - just an interesting and involving story - with  Keifer and Donald Sutherland as the main characters.

Enemy at The Gates - 2001 (war, history) - WWII, the Russian front and the battle of Stalingrad shown from a different angle - the tragic fate of Russian soldiers killed by their own officers and countrymen, German and Russian snipers tracking and fighting each other + other, more personal  threads which make the film quite engaging and worth recommending.

Pride and Prejudice and Zombies - 2016 (action, romance, horror) - generally, we do not watch zombie type movies as most of them are stupid, low-budget productions with no real plot just a lot of blood on the screen and people moving like mannequins. We watched it by accident and to be honest, we were positively surprised with the movie. That film was unlike the others - based on the plot of 'Pride and Prejudice' - with some, not that very silly 'zombie motif'. The compilation of the classic novel and zombies may seem weird but actually quite shapely put together. Nice costumes as well. However, the ones who enjoy the cheap, bloody zombie films could be disappointed with Pride and prejudice and Zombies.

I, Robot - 2004 (atcion, SF) - in my teens, I read a lot of SF and fantasy type books. When I read all the SF books which were in stock in the library closest to my home, I became a member of another, more distant one, and so on. One of the books I read then was I, Robot by Isaac Asimov. The short stories which made the book were something totally different from the movie of the same title. The latter one was entertaining, though. Maybe I will reread the book by Asimov if I come across it somewhere.

Out of The Furnace - 2013 (crime story, drama) - with Casey Affleck (among others) - an interesting option for those ones who enjoy watching not only action movies.

No Escape - 2015 (thriller) - what may happen if one is unlucky to be at the wrong time and / or at the wrong place.

The Last Mimzy - 2007 - (family, SF) a fantasy type story for children and the entire family as well. The deeper layer of the plot is a message which can be missed/not understood by kids, though. Enjoyable watching and nice special effects.

The First Moosie

Wywiady Klubowe: Rozmowa z Agatą Bromberek

Wywiady pozostają chwilowo w Turcji. Z niecierpliwoscią oczekujemy spotkania z kolejną 'Polką na Obczyźnie'.

Witaj Agato, powiedz nam proszę kilka słów o Twoim miejscu w Polsce...

Urodziłam się i wychowałam w Poznaniu i muszę przyznać, że jestem patriotką lokalną na całego. Uważam, że Poznań jest najlepszym miastem na świecie :) i zawsze odwiedzam stare kąty z prawdziwą przyjemnością.

Jak dawno temu wyjechałaś z Polski?

Sytuacja w moim przypadku jest skomplikowana. Właściwie to nigdy nie planowałam emigracji, a pierwszy dłuższy wyjazd w 2005 roku był po prostu do pracy, na kilka miesięcy. Tak rozpoczął się cykl wyjazdów do pracy rezydenta i powrotów na zimę do Polski albo do pracy w innym kraju. Wciąż byłam w rozjazdach. Moją emigrację liczę od czasu poznania mojego partnera w 2008 roku, gdy postanowiłam „na próbę” zamieszkać w Turcji. Zostałam do dzisiaj, jednak Polskę staram się odwiedzać 2-3 razy do roku. :)


 Kraj/ kraje / przyczyna Twojej emigracji?

Najdłużej mieszkałam w Turcji. Jak wyjaśniłam powyżej, najpierw powodem była praca w turystyce i moja wielka i nieoczekiwana pasja do zawodu pilota wycieczek i rezydenta. To taka historia nieśmiałej dziewczyny, która pokochała pracę z ludźmi i mikrofonem :) Osobno przyciągała mnie Turcja, w której po prostu szczerze (i początkowo bezkrytycznie) się zakochałam. Potem pojawił się powód osobisty i mój partner, który pochodzi z Turcji. Te trzy powody splatają się ze sobą do dzisiaj.

Alanya

Kilka słów o Twoim wykształceniu...

Jestem kulturoznawcą, ukończyłam studia na UAM w Poznaniu. Studia wybrane trochę z przypadku - trudno mi było zdecydować czy zostać filologiem romańskim, czy może studiować coś, co przybliży mnie do wymarzonego pisania i „pracy w kulturze” (cokolwiek to wtedy dla mnie znaczyło). Wybrałam drugą opcję i nie żałuję - studia dały mi bardzo dobre teoretyczne przygotowanie do tego, czym zajmuję się teraz i dzięki rozwiniętej tam świadomości uważniej poznaję odmienną kulturę, w której jestem zanurzona.

Czym zajmujesz się na co dzień?

Moje życie podzielone jest na lato i zimę. Albo inaczej: na sezon i „posezon:), ponieważ wraz z partnerem prowadzimy własne biuro podróży w Turcji, na pełnych obrotach działamy od kwietnia do listopada, a w pozostałe miesiące odpoczywamy. W takim systemie pracuję od wielu lat, więc można powiedzieć, że się przyzwyczaiłam, ale jestem świadoma, że to trochę zwariowane. Latem nie mam czasu na nic, na plaży (5 minut pieszo) bywam raz na miesiąc lub rzadziej, a w zimie mam czas na wszystko. :)


Twoje hobby / co lubisz robić w czasie wolnym?

Przede wszystkim blogować. Blog i pisanie to moje wielkie pasje, poświęcam im mnóstwo czasu i mimo że prowadzę moją stronę od początku pobytu w Turcji, wciąż staram się tworzyć coś nowego i dzięki temu też rozwijać nowe umiejętności. Moją najświeższą pasją jest kręcenie filmów na YouTube oraz nagrywanie podcastów. :)
Ponadto fotografuję (ostatnio zaczęłam robić sesje portretowe koleżankom), uprawiam jogę, jeżdżę na rowerze, lubię piec i dobrze zjeść, śpiewam też w chórze.

Z czego jesteś dumna?

Jestem dumna z tego, że udało mi się spełnić marzenie z dzieciństwa i napisać własną książkę. Wraz z poznaną w Turcji Agatą Wielgołaską, moją przyjaciółką, napisałyśmy i wydałyśmy „Półprzewodnik obyczajowy” o Turcji. Przygotowanie do wydania książki w druku, własna działalność, promocja i redakcja e-booka to rzeczy, które wydawały się niemożliwe do zrealizowania, a jednak się udało. Jestem też dumna z mojego bloga i biura podróży alanyaonline.pl. To takie trochę moje dzieci. :)

Kiedy zaczęłaś pisać bloga / o czym piszesz na blogu?

Bloguję od 2001 roku, jestem więc dinozaurem. Kiedy wyjechałam pierwszy raz do Turcji w 2005 roku, założyłam osobnego bloga: Tur-tur Blog: Polka w Turcji, aby relacjonować przyjaciołom i rodzinie moje przygody w kraju „tureckich swetrów”. Niepostrzeżenie blog stał się popularny, czytali go moi turyści, inni piloci i rezydenci, fani Turcji, zawarłam dzięki niemu wspaniałe przyjaźnie. Przez 12 lat piszę niemal nieprzerwanie, wciąż staram się wymyślać coś nowego. Piszę o tureckich obyczajach, relacjach międzyludzkich, moich przygodach, podróżach, publikuję też filmiki, zamieszczam poradniki językowe i turystyczne. Rozstrzał tematów jest ogromny, na koncie mam ponad 600 artykułów i nie wybieram się, na razie na blogową emeryturę. ;)



Czym jest dla Ciebie Klub Polki?

Klub Polki niespodziewanie stał się jednym z moich ulubionych zakątków Internetu. Zawarłam tu wiele wartościowych znajomości, odkryłam osoby rozsiane po całym świecie - w jakiś sposób podobne do mnie. Czasem żyjąc na emigracji, przeżywając jakiś specyficzny problem zrozumieć nas może jedynie inny emigrant - i tak często jest w moim przypadku. Podoba mi się twórcza, naturalna atmosfera w Klubie i dlatego często do niego zaglądam. Lubię nasze projekty, które pokazują kulturową różnorodność na świecie, niesamowicie inspirują. Udało mi się poznać osobiście kilka Klubowiczek (i Klubowicza-rodzynka) i mam nadzieję, że takich spotkań będę miała szansę odbyć więcej. :)

Co jeszcze chciałabyś nam powiedzieć?

Chciałabym jeszcze dodać, że ostatnio spotykam się z ciągłymi komentarzami na temat sytuacji w Turcji, realiów codziennego życia i bezpieczeństwa (także dla turystów). Czytelnicy przyznają się, że wyobrażają sobie moje życie w tym kraju jako walkę o przetrwanie :). Tymczasem moja codzienność jest dużo bardziej zwyczajna (no, może z wyjątkiem widzianych z okien palm i dużo stabilniejszej niż w Polsce pogody).


Ubieram się i zachowuję, jak chcę, pracuję, robię zakupy i podróżuję. Widzę, że Turcja w porównaniu do tego, czym była jeszcze dekadę temu, mocno się zmieniła - w mojej opinii na plus. Podobnie ludzie - bardzo się zmienili i coraz mniej kojarzą się z obcymi, a dużo bardziej przypominają nas samych. Owszem, sytuacja polityczna jest zagmatwana, ale w dzisiejszych czasach w wielu krajach taka jest... Nie mogłam sobie odmówić dodania komentarza i prośby, aby to, co widzimy i słyszymy w mediach traktować z dystansem. :)

AGATA 'SKYLAR' BROMBEREK 

Strony Agaty:
Instagram: @ahududuk
biuro podróży: www.alanyaonline.pl

 Nie wiem czy słyszałam wczesniej o tureckich swetrach. Hm.. o dywanach, tak. 😊
Agato, dziękujemy bardzo za rozmowę i gratulujemy sukcesów. Miło poznać Cię trochę bliżej.

Z Turcji lecimy do jednego z krajów europejskich. Więcej szczegółów podamy w maju, w kolejnym Wywiadzie Klubowym. Zapraszamy!