Wednesday, September 21, 2016

Teksaskie Kryptydy

Dzisiaj, w ramach wrześniowego projektu Klubu Polki, opowiem o teksaskich kryptydach. Są to zwierzęta, których istnienie nie zostało oficjalnie potwierdzone przez zoologię, zajmuje się nimi kryptozoologia.

Człowiek Kozioł


Niedaleko Dallas, w hrabstwie Tarrant, znajduje się jezioro Worth. Jest to zbiornik wodny, który w 1914 zbudowano na zachodnim rozwidleniu rzeki Trinity, dla celów rekreacyjnych. Północna część jeziora Worth wchodzi w skład parku stanowego. Jego wody to także raj dla wędkarzy - amatorów, m.in. suma i okoni. Jest to także miejsce, w którym widywano dziwną postać (i udokumentowano jej pojawianie się) - ni to człowieka, ni to kozła. Pierwszy raz widziano go w roku 1969 - stwór wysoki na około dwa metry, którego ciało pokryte było częściowo futrem, częściowo łuską, na głowie miał rogi jak u kozła. Rzucał w ludzi odpoczywających nad jeziorem tym, co znalazł w okolicy, łącznie ze starymi oponami. Najprawdopodobniej próbował on odstraszyć ich od terenu, w którym zdobywał pożywienie. Przez wiele dni pojawiał się on w różnych rejonach jeziora, widziało go całkiem sporo osób. Za każdym razem Człowiek Kozioł zachowywał się podobnie - starał się przepłoszyć ludzi przebywających w okolicy, także skacząc na przejeżdżające samochody.

Jedyne zdjęcie Człowieka Kozła, jakie istnieje, zrobił Allan Parker w roku 1969.



 

Chupacabra Krwiopijca


El Chupacabra znaczy mniej więcej 'wysysacz kóz'. Pierwsze wzmianki na temat tej kryptydy odnotowano w latach pięćdziesiątych naszego wieku. Początkowo grasowała tylko w Ameryce Południowej i Meksyku. Byłaby może wyłącznie legendą, gdyby nie to, że makabryczna działalność Chupacabry rozprzestrzeniła się i na teren Teksasu. Jej skutki, od czasu do czasu, zobaczyć można na własne oczy: tysiące martwych krów, byków, kurczaków i innych zwierząt hodowlanych, a w ciałach tych zwierząt tylko kilka nakłuć - i całkowity brak krwi. Jakby została wyssana przez nieznanego sprawcę.

Według tych, którzy widzieli Chupacabrę, ma ona około 1,20 cm wzrostu i szarawy odcień skóry. Wzdłuż kręgosłupa ma grzebień z włosów, krótkie przednie kończyny zaopatrzone w pazury, a kończyny tylne przypominają kształtem odnóża kangura.




W roku 2004 (lipiec i październik), w wielu miejscach Teksasu znaleziono martwe ciała zwierząt domowych, pozbawionych krwi. Mieszkaniec okolic Elmendorf (hrabstwo Bexar) zgłosił odpowiednim służbom, iż zastrzelił nieznane mu zwierzę, które znajdowało się w jego obejściu. Stwierdzono później, że był to najprawdopodobniej kojot, cierpiący na świerzb (dlatego nie miał sierści). Pobrany materiał genetyczny nie potwierdził jednak tej teorii.


Włochaty Stwór



W niektórych rejonach Teksasu, szczególnie tych bardziej zalesionych i bagiennych, w okolicach rzek (Beamont, park narodowy Big Thicket, południowo-zachodni Teksas, rejony rzeki Brazos). Śmiałkowie, którzy odważą się zapuścić w leśne ostępy, mogą spotkać Włochatego Stwora, zwanego też przez niektórych Wielką Stopą. Ma on około dwa i pół metra wzrostu, z wyglądu przypomina wielką małpę lub też wielkiego i bardzo owłosionego człowieka.

Według relacji tych, którzy mieli nieprzyjemność się z nim zetknąć, był on owłosiony na całym ciele i głośno rycząc, atakował samochody, w których znajdowali się ludzie. Skakał po pojazdach, próbował też schwytać mysliwych, którzy pieszo przemierzali las.

Według jednej z legend, znanych w hrabstwie Bexar, taki właśnie stwór częściowo pożarł 15-letniego chłopca, którego ojciec, właściciel rancza, wysłał do lasu, by młodzieniec nauczył się sztuki przetrwania. Po jakimś czasie, ponieważ chłopiec nie wracał do domu, ojciec wyruszył na poszukiwanie. W gęstwinie leśnej mężczyzna zobaczył wielką bestię przypominającą goryla. Bestia pożerała jego syna! Przerażony widokiem ojciec strzelił do potwora, który zraniony, uciekł w głąb lasu. Niestety chłopiec już nie żył. Załamany tym, co się wydarzyło, nieszczęsny ranczer popadł w depresję i zmarł wkrótce potem.




Ilustracja:

Chupacabra: By Shalom (Own work) [CC BY-SA 3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0) or GFDL (http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html)], via Wikimedia Commons

In The Kitchen With Tobo: 12 Months 12 Cakes: Coconut Pie

In The Kitchen With Tobo: 12 Months 12 Cakes: Coconut Pie: Our September choice was............... this Old Fashioned Recipe for Coconut Cream Pie !  I had never cooked a puddi...

Friday, September 16, 2016

La Llorona

Legenda, której bohaterką jest La Llorona (Płaczka), dotarła do Teksasu z Meksyku. Opowieść ta powstała prawdopodobnie w roku 1550 i ma ona wiele wersji. Oto jedna z nich.

Dawno temu, pewna piękna, młoda wdowa - Maria - miała dwoje dzieci. Miała też bogatego kochanka, za którego pragnęła wydać się za mąż. Problem był jednak w tym, że mężczyzna nie chciał jej poślubić, ponieważ nie akceptował dzieci wdowy. Któregoś dnia kobieta wybrała się ze swym potomstwem na piknik nad rzekę Rio Grande. Tam, niespodziewanie przyszedł jej do głowy pomysł, jak rozwiązać swój problem matrymonialny. Ugodziła nożem każde z dzieci, po czym wepchnęła je do rzeki, w której utonęły. Zaraz po tym wydarzeniu, wdowa udała się do domu swego wybranka, by powiedzieć mu o tym, co zaszło. Była przekonana, że kochanek doceni jej poświęcenie - nie ma już przeszkód, więc mogą wziąć ślub. Stało się jednak inaczej. Przerażony zbrodniczym czynem mężczyzna, odtrącił ją. Nie chciał mieć z nią nic więcej do czynienia. Zrozpaczona Maria, krzycząc głośno, pobiegła nad rzekę - chciała ratować swoje dzieci. Niestety, było za późno.

Niektórzy mówią, że rozwścieczony tłum sąsiadów, mieszkańców okolicy, pochwycił morderczynię, by ją ukarać. Według innych kobieta sama ugodziła się nożem, a następnie rzuciła w toń rzeki. Zginęła śmiercią tragiczną.

Podobno Bóg nie wpuści jej do nieba dopóty, dopóki nie znajdzie ona kości dzieci, które zabiła. Skazana na wieczne potępienie snuje się więc w okolicach rzek południowo-zachodniego Teksasu, szukając swych zmarłych pociech. Jej rozpacz i płacz nie mają końca. Są tacy, którzy podobno ją widzieli - ukarana za swoje grzechy ma teraz głowę konia zamiast ludzkiej.

Powszechnie też wiadomo, że nie należy chodzić w nocy nad rzekę, bo La Llorona może wciągnąć 'nocnego turystę' w otchłań. Za każdym razem, kiedy znalezione zostaje ciało topielca, ofiary utonięcia, mówi się, że to samotna La Llorona szukała towarzystwa.

La Llorona

Post jest częścią wrześniowego projektu Klubu Polki na Obczyźnie: Postaci legend i baśni naszych krajów".


Tuesday, September 13, 2016

Movies Monthly: August

I am still counting the movies we watch, just to find out whether the number reaches 1,000 by the end of the year. So far, we have seen 602 various films and tv shows.

In August, I asked members of The Polish Lady Abroad Club what their favorite detectives and detective stories were (the ladies, born in Poland, live in various countries/ all continents). I created a mini poll, listing a few series which the two of us enjoyed watching. Here are the voting results:
  1. Columbo - 5 votes
  2. Sherlock Holmes (traditional version) - 3 votes
  3. Hercule Poirot - 2
  4. Father Brown -1
0 votes:
  • Midsomer Murders
  • Murdoch Mysteries
  • Miss Fisher's Murder Mysteries
  • Miss Marple
  • Whitechapel

Apparently, the ladies either did not know the 0 votes series or they did not find them interesting. Or both. However, they named other crime and detective stories which they liked:

  • 5 votes: Twin Peaks
  • 4 votes - Sherlock (newest series) , Dexter, The Mentalist,
  • 3 votes - Dempsey & Makepeace, Monk,
  • 2 votes each: The Bridge (American version), True Detective, The Killing, Wallander, Father Dowling Mysteries,
  • 1 vote each: Hannibal, Ripper Street, CSI, Murder She Wrote, Gotham, Bones.
One could say - as many people, as many likes. I also watched some series mentioned above when I lived in Poland (Twin Peaks, Monk, Bron, Wallander, CSI-LA, Dempsey & Makepeace). In some cases, having seen a few episodes, I skipped following them, as they were not of my interest (Dexter).A long time ago, my favorite series was Father Dowling Mysteries as well. I have tried to find it on the local TV channels since I came to Texas, but so far - only a Christmas episode was aired last December.

Our movies of August were:



563. Brooklyn - 2015 (drama) - directed by John Crowley
590. Close Encounters of the Third Kind - 1993 (SF) - directed by Steven Spielberg
591. The Bourne Identity - 2002 (action) - by Doug Liman
592. The Pink Panther Strikes Again - 1976 (comedy) - directed by Blake Edwards
595. Braveheart - 1995 (drama) - directed by Mel Gibson
598.  Mars Attacks - 1996 (SF, comedy) - directed by Tim Burton
600. Forrest Gump - 1994 (drama) - directed by Robert Zemeckis

Other shows:

The 33 - directed by Patricia Riggen. A true story of 33 miners who survived in a collapsed mine for over two months.
  • 539. The 33 - 1945 (biography)
Yakov Smirnoff - We had not heard about this comedian before. His stand up shows made us laugh loud, many times. Totally our kind of humor - no bad language or low jokes just pure word play. Hilarious!
  • 599. Yakov Smirnoff: What a Country - 1996 (comedy)
 Ted 2 -  Not our cup of tea at all. We watched only about a half of the movie - we did not find it funny (although we knew when we were supposed to laugh, we did not), so we stopped watching it.
  • 580. Ted 2 - 2015 (comedy)
The Tunnel (detective story) - the second season of this British-French series ended. We also enjoyed watching the final season of Inspector Lewis with Kevin Whately and Lawrence Fox

Are You Being Served (British comedy series) - in our opinion, John Inman as Mr. Humphries was the funniest character in the series, and a very talented actor as well.
  •  552. Are You Being Served: Bliss Girl - 1978 (comedy)
  •  573. Are You Being Served: Happy Returns - 1978 (comedy)

 

Curious documentaries:

The Olympics Berlin, 1936 - It was strange to learn that many things - which we had thought had been part of the Olympics since always - the Olympics torch, festive openings and such, were actually first time introduced by the Nazis in 1936.
  • 546.  The Nazi Games - Berlin 1936 - 2016 (documentary)
 


Nazi Secret Files - little-known facts about Nazis, their ideas, and developments.
  • 537. Nazi Secret Files: Nazi Killer Bugs (documentary),
  • 593. Nazi Secret Files: Hitler's Messiah Complex - 2016 (documentary),
  • 601. Nazi Secret Files - 2016 (documentary) 
  • 564. Evolution of Evil - part 1 - 2014 (documentary)
  • 565. Evolution of Evil - part 2 - 2014 (documentary)



What was your movie of the month?

Friday, September 9, 2016

Legendy Teksasu – Jeździec Bez Głowy

Jak już wspomniałam, we wrześniu Klub Polki pisze o różnych stworach z legend i baśni różnych krajów. W związku z tym przypomnę postać, która istniała naprawdę, a która stała się legendą Teksasu.


Postać jeźdźca bez głowy znana jest światu z licznych produkcji filmowych, w tym najnowszego serialu telewizyjnego 'Sleepy Hollow'.

Od przeszło stu pięćdziesięciu lat jeździec ów straszy mieszkańców Teksasu. Nikt nie chciałby spotkać na swojej drodze tej upiornej zjawy zwanej El Muerto (Śmierć). Mało kto jednak wie, jaka jest historia przerażającego jeźdźca i skąd się wziął.
Pierwszy raz widziano go w latach pięćdziesiątych XIX wieku, galopującego przez pustynne rejony Teksasu. Kowboje, którzy go spostrzegli, myśleli, że był to jeden z przedstawicieli lokalnych Indian, próbujący zastraszyć okoliczną ludność. Podjęte próby wytropienia go nie przyniosły jednak żadnych rezultatów. W wyniku tego zapanowało przekonanie, że El Muerto to najprawdziwszy zły duch. Zła sława jeźdźca bez głowy szybko się rozprzestrzeniała - pojawiał się on często, w różnych miejscach stanu siejąc powszechne przerażenie.


W owych czasach na terytorium Teksasu grasowały bandy rzezimieszków – koniokradów i złodziei bydła, rabujących ranczerów. Starali się temu zaradzić stróże prawa, Strażnicy Teksasu*, którzy patrolowali stan – wówczas krainę bezprawia - i ścigali bandytów.

Creed Taylor i William A. Anderson 'Bigfoot' Wallace (dwaj legendarni Strażnicy Teksasu) wytropili Vidala – herszta złodziejskiej grupy. Po schwytaniu bandyty, Wallace obciął mu głowę, a następnie posadził jego ciało na wierzchowcu, do którego je następnie przywiązał. Głowę Vidala, z sombrerem na niej (Vidal był pochodzenia meksykańskiego), umocował u boku tegoż konia. I tak rumak wraz z jeźdźcem galopował po bezdrożach Teksasu, strasząc tych, którzy mieli wątpliwe szczęście go zobaczyć. Jednocześnie rozwijała się legenda o El Muerto.

Po pewnym czasie konia, niosącego na swym grzbiecie ciało i głowę Vidala, złapano w małym miasteczku o nazwie Ben Bolt. Okazało się wówczas, że korpus bezgłowego jeźdźca podziurawiony był kulami oraz naszpikowany strzałami i dzidami – najwyraźniej wielu próbowało zabić El Muerto. Vidal pochowany został w okolicach Ben Bolt.

Po pogrzebie jeździec bez głowy pojawiał się jednak nadal. I nadal straszył. Prawdziwa zjawa, czy siła legendy?



*Ranger Walker, grany przez Chucka Norrisa, nie był pierwszym ani jedynym Strażnikiem Teksasu – przed nim było wielu innych. Prawdziwych.

 
Ilustracje:
  • Rycina: Autor F.O.C. Darley (Le Magasin pittoresque) [Public domain], via Wikimedia Commons;
  • Mapa Teksasu : Autor TUBS [CC BY-SA 3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)], via Wikimedia Commons.